Sone

Sone, iki dörtlük ve iki üçlükten oluşan 14 dizelik bir nazım şekilidir. Batı edebiyatında kullanılan bu tür Servet-i Fünuncular tarafından Türk edebiyatına sokulmuştur. Genellikle dörtlükleri çapraz kafiye ile yazılır. Sonede işlenen konuları sınırlandırmak doğru bir yaklaşım değildir. Sonede her türlü konu işlenebilir.Son dize duygu yönunden en baskın dizedir.Devrik cümleler kullanılır. Batı edebiyatındaki sonelerde aşk konusu işlenir. Fakat bizim sonelerde her türlü konu işlenir. Örnek

Aşk Sonesi - V -

Gece, hava ya da şafak dokunmasın sana asla, fakat gece yalnızca, üzümlerin içi, o saf suyu duyduğu zaman büyüyen elmalar, mis kokulu ülkende balçık ve reçine.

Gözlerinin dünya ışığını gördüğü Quinchimalí’den sınır bölgesinde benim için yaratılmış ayaklarına kadar, bildiğim balçıklı topraksın sen: yeniden dokunurum kalçalarında dünyanın tahılına.

Belki bilmiyorsun, Araukanyalı kadın, ki seni sevmeden evvel, unutmuştum öpüşlerini, ki yüreğim ağzını anımsamayı sürdürdü,

ki bir yaralı gibi yürüdüm sokaklarda, ta ki, sevgilim, bulduğumu anlayana dek, öpüşlerden ve volkanlardan bölgemi.

Edebiyat ile ilgili bu madde bir taslaktır. İçeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.